Watersnoodramp 1953

In de nacht van zaterdag 31 januari op zondag 1 februari 1953 voltrok zich een ramp van grote omvang in Nederland. Een zware storm in combinatie met vloed en springtij leidde tot een extreem hoge waterstand met als gevolg dat vele dijken het niet hielden en doorbraken. Grote delen van Zeeland, Noord-Brabant en Zuid-Holland kwamen hierdoor onder water te staan. Door de kracht van het water werden vele huizen vernield en was sprake van enorme schade. Door het korte tijdsbestek waarin het gebied onder water kwam te staan, konden veel inwoners zich niet in veiligheid brengen, met een groot aantal slachtoffers als gevolg.

Tijdens de eerste uren van de ramp was alle aandacht van de Rijkspolitie en lokale brandweer gericht op het verlenen van noodhulp. In de getroffen gebieden werden bewoners gered en in veiligheid gebracht, en vluchtelingen begeleid naar hoger gelegen grond. In bedreigde gebieden werden de bewoners gealarmeerd om te vertrekken. Het Rode Kruis zorgde voor de eerste noodopvang en vanuit de rampendepots werden hulpgoederen uitgedeeld.

In dit thema worden objecten belicht uit de collectie van Korpora, waaronder veel uniek materiaal, over de inzet de Rijkspolitie, de brandweer, het Rode Kruis tijdens en na de Watersnoodramp. Lees de brieven en bekijk de foto’s van wachtmeester Reinder van de Put die tijdens de watersnoodramp was ingekwartierd in Nieuw-Helvoet. Hij schreef aan zijn vrouw en zoontje over zijn werk in het getroffen gebied en stuurde foto’s mee. Ook zijn vele telexberichten gedigitaliseerd die laten zien dat grote hoeveelheden agenten van de Rijkspolitie uit het gehele land gedurende langere tijd in het rampgebied werden ingezet.