Thesaurus term

delict

Type
schema:DefinedTerm
Naam
delict
core#altLabel
strafbaar feit
core#narrower
core#narrower
core#prefLabel
delict
core#scopeNote
Strafbaar feit, zowel overtreding als misdrijf.
termType
ACTIV
termType
ASSOC
termType
KEYWORD
termType
P–V
termType
SUBJECT

Gerelateerde objecten

Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Da' - 'Di'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Joo' - 'Kem'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Dij' - 'Em'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Va' - 'Verd'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Ma' - 'Meer'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Wi'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Rapport van de Werkgroep Strafbaarstelling van Voorbereidingshandelen, 1988. Politie en Informanten; een onderzoek naar het gebruik van informanten bij justitieel optreden, Nederlandse Politie Academie, J.M. Revers, 1978. Financieel rechercheren in de Verenigde Staten, Canada, Australië, Groot-Brittannië (en Frankrijk en Duitsland), P.H.T. Secherling, 1977. Evaluatie van het BFO-concept, Bureaufinanciële Ondersteuning, 1993. Ondeugdelijke poging, artikel over verruiming van de opiumwet, NRC Handelsblad 1988. Financieel rechercheren in Nederland, P.H.T. Secherling en J.M. Nelen, 1997. Eindrapport Begeleidings- en Evaluatiecommissie Opsporingsberichtgeving per Televisie, 1977. Jaarverslag 1979 van de Centrale Recherche Informatiedienst. Omvang en ontwikkeling van de criminaliteit, slachtofferenquêtes 1974 - 1977, J.J.M. van Dijk en A.C. Vianen, 1977. Jaarverslag 1995 van de Stichting Maatschappij en Politie. Uitwisseling van recherche-informatie tussen CRI en politieregio's, Algemene Rekenkamer. Onderzoek verander! - Bedrijfskundig Onderzoek Recherche, 1992. Experimenten Opsporings- en Verbaliseringsbeleid, Ministerie van Justitie, Politie-Experimenten (in Utrecht), E.G.M. Nuijten-Edelbroek, 1980. Besluitvorming op het parket, tijdschriftartikel, H.G. van der Bunt, 1980. Dienst Internationale Politie Samenwerking, bestek, 2005. Een Overzicht van Schattingsmethoden voor de Omvang van Fraude, Universiteti Utrecht, G.J.L.M. Lensvelt-Mulders, G.H.C. van Gils en P.G.M. van der Heijden, 2000. Mechanismen, Project Kwaliteit Recherche, eindrapport, 1997. Bijzondere Verhoormethoden, E.M.Th. Beenakkers, 1998. Tijdschriftartikelen over fraude ten nadele van verzekeringsmaatschappijen, tijdschrift Welwezen, 1989. Het Kernteam Zuid-Nederland, W. van Zwol, 1998. Themadag Marokko (Aspecten van culturen en criminaliteit), Korps Landelijke Politiediensten, 1995. Mensensmokkel, Tweede Kamer, 2005. Brief van de Recherche Advies Commissie aan de minister van Justitie betreffende voorkoming van strafbare feiten, 1971. Openbare hoorzitting van de bijzondere commissie ISMO betreffende misbruik en oneigenlijk gebruik op het gebied van belasting, sociale zekerheid en subsidies, alsook fraudebestrijding in de directe belastingen en de omzetbelasting, 1984. Schotten en Dwarsverbanden, Stichting tegen Vrouwenhandel, 1994. Omvang en ontwikkeling van de criminaliteit - slachtofferenquetes 1974-1977, van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatie Centrum, J.J.M. van Dijk en A.C. Vianen, 1977. Politie-experimenten Utrecht, door E.G.M. Nuijten-Edelbroek, uitgave van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatie Centrum (z.j.).
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Bos' - 'Bram'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Hof' - 'Jank'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Sl' - 'So'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Boere' - 'Bor'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'IJ' - 'Z'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'En' - 'Fe'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Schr' - 'Sj'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Ma' - 'Meer'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Vos' - 'Vij'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Brochure: "Taak en organisatie van de FIOD" (1996). Economische Controledienst ECD, jaarverslag 1997. Platform Bijzondere Opsporingsdiensten: jaarverslag 1997. Deelonderzoek Europese Subsidies, 1996. "Fiod, onderdeel van de belastingdienst", bedrijfsplan, 2x 1998-2002 en 1x 1999-2003 (1997). SIOD (Sociale Inlichtingen- en Opsporingensdienst): "Fraudebestrijding in de sociale zekerheid" (2002); Organisatie-, mandaat- en volmachtbesluit SIOD 2002; Organisatie-, mandaat- en volmachtenbesluit SZW 2002. "Opsporing en vervolging van fraude", Algemene Rekenkamer (2000). "Meerjarenbeleidsplan 2008-2012" van de Rijksrecherche. Jaarverslagen Belastingdienst 2x 1996. "In naam van de FIOD...., een impressie van vijftig jaar fraudebestrijding" (1995). Economische Controledienst, werkplan 1999 (1998). Jaarverslag FIOD 1998. "Opsporingsorganisatie FIOD", Algemene Rekenkamer (1997). 2x "Een visie vanuit de praktijk", over de toekomst van de bijzondere opsporingsdiensten (Drs. A.B.R. Franssen, z.j.). Belastingdienst, bedrijfsplan 1999-2003. "Sfeerovergang van fiscale controle naar opsporing" (S.R. Ong A Swie RA, 1993). "Richtlijnen aanmelding, transactie en vervolging fiscale delicten en douanedelicten" (1995). "De Belastingdienst, profiel van een organisatie" (V. van Kommer en J.C.F. Muizelaar, 1995). "Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar FIOD 1995. Artikel: - "Afdoening van en straftoemeting in fiscale strafzaken" (Mr. P.J. Siekman, 1995). - 2x: "Belastingfraude en belastingmoraal, een vervolg" in Maandblad Belastingbeschouwingen (Prof. Mr. Drs. H.P.A.M. van Arendonk, 1997). - Belastingdienst / FIOD (1998). - Persbericht: "Financieel Expertise Centrum Van Start", door Ministerie van Financiën (1999). - "Fishy business? Geen vangstbeperkingen voor fiscale rechercheurs" in Delikt en Delinkwent (DD) (J. Wortel, 1989). - 2x "Belastingfraude, 1983-1993 (1994). - "Afdoening van en straftoemeting in fiscale strafzaken" in MBB (Mr. P.J. Siekman, 1995). - 2x "Tripartite overleg en andere perikelen", over de relatie FIOD en OM, in het blad MBB (Mr. J.J.M. Hertoghs, 1995). - "Belastingdienst, fraudebestrijding en financieel rechercheren" in Het Tijdschrift voor de Politie (J.A.M. van Blijswijk, 1995). - "Besluit buitengewoon opsporingsambtenaar FIOD 1995", in de Staatscourant (1997). "Bijzondere Opsporingsdiensten in Nederland, een literatuuroverzicht (C.J. van Netburg, 1999). Nota: "De begrenzingen van de politietaak, deel VI. De Politie en de bijzondere opsporingsambtenaren" (1980). Artikel: "De bijzondere opsporingsdiensten in relatie tot politie en O.M.", in Het Tijdschrift voor de Politie (Mr. P.A.H. Bos,1981). Rapport van de Projectgroep Informatie-uitwisseling reguliere politie en bijzondere opsporingsdiensten (1992). Lijst van vigerende Bijzondere wetten waaraan een strafsanctie verbonden is, met vermelding van de daarvoor geldende regeling der opsporingsbevoegdheid (Mr. F. Perrick, 1980). "De Economische Controle Dienst, een onderzoek naar de structuur en het functioneren van de ECD" (A.J.G.M. Bekken en J. de Vries, 1991).
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Fi' - 'Ge'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Q' - 'Rom'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Register met namen en adressen van verdachten van delicten. Waarschijnlijk in het bijzonder vermogensdelicten. Afkomstig van de Centrale Recherche te Amsterdam.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Krantenknipsels (1974) en processen-verbaal betreffende opperwachtmeester J.H. Koedam. Correspondentie aangaande zijn echtscheiding, zijn ziekte daarna, en zijn overplaatsing naar een ander district. Verslag van een telefoongesprek. Correspondentie over een strafzaak contra J.H. Koedam en beschuldigingen tegen hem, door zijn echtgenote geuit.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'To' - 'U'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Bankafschriften van de Postcheque- en Girodienst van het politiebureau te Menaldum, 1943. Ingevulde naamkaartjes met vermelding van begane overtredingen. Rijopdrachten op naam van een burgemeester. Opdrachten aan de groepscommandant van de Marechaussee te Menaldumadeel. Ingevulde formulieren met gegevens van personen die voor een nachtverblijf aangemeld moeten worden. Aanwijzingen voor het invullen en gebruik van de aanmeldingsformulieren. Kwitantieboekje politionele waarschuwingen. Registers van ontvangen en afgedragen gelden van waarschuwingen. Kasboek van ontvangsten met betrekking tot waarschuwingen. Register van aan het postkantoor ter verzending aangeboden strafbeschikkingen. Register van ingekomen en uitgegane stukken. Register van geldboeten. Register van autoritten. Register van aangevraagde wapenvergunningen. Register van uitgereikte vergunningen (Sonderausweise) voor het verblijf in de open lucht van 24.00 tot 04.00 uur. Processen-verbaal met strafbeschikkingen voor diverse overtredingen. Beschikkingen (Anordnungen) van de Rijkscommissaris, nummer 4, maart 1943.
Is onderwerp van boek
Type
schema:Book
Naam
Signalementkaarten letters 'Lin' - 'Lij'. De signalementkaarten bestrijken een periode van 1890 tot en met 1939. Vanaf 1896 werd aan de hand van het systeem van de bedenker, de Fransman Alphonse Bertillon, door middel van nauwkeurige lichaamsmetingen de identiteit van een individu vastgelegd op signalementkaarten. Naast regelmatig voorkomende delicten zoals diefstal, heling en verduistering, wordt melding gemaakt van onder andere bedelarij, landloperij, dienstweigering, abortus, valsemunterij, dronkenschap, wederspannigheid en desertie. Op de signalementkaarten staan vaak prachtige beschrijvingen van de gevangenen, zoals de kleur van de ogen, de haren en de vorm van de neus. Daarnaast werden aanvullende beschrijvingen gemaakt. De kaarten bevatten ook foto's en vingerafdrukken van gevangenen. Soms wordt bij één persoon een opsomming van wel 25 delicten vermeld. Van de veroordeelden en verdachten werden drie kaarten gemaakt: één voor de rechtbank in het arrondissement van het betreffende politiebureau of bajes, één voor de rechtbank van het arrondissement, waarin de geboorteplaats van de persoon lag, en één voor het hiervoor opgerichte Centraal Depot van signalementkaarten van het Departement van Justitie, dat bij de Haagse politie werd ondergebracht. De Bertillonage bleek tijdrovend en vaak ook onnauwkeurig. De veroordelingen hebben voornamelijk betrekking op het midden en westen van ons land. De gehele collectie bestaat uit ruim dertigduizend signalementkaarten, opgeborgen in circa vijftig dozen.